Wyobraziliśmy sobie ten las tak, jak mogłaby zacząć się bajka: miękka ścieżka wijąca się między starymi drzewami, poranne światło przesączające się przez liście i ciche uczucie, że zaraz wydarzy się coś delikatnego. Każdy pociągnięcie pędzla miało sprawiać wrażenie strony, do której można wejść.

W szczegółach kryje się spokojny rytm—mech, zakrzywione korzenie, nieśmiałe światło na końcu ścieżki. Przypomina nam to brytyjskie ilustracje, gdzie natura jest żywa, ale nigdy głośna. Ten plakat oddaje tę samą ponadczasową ciszę, taką, która zatrzymuje cię na chwilę, choć nie do końca wiesz dlaczego.