Chrystabell i David Lynch wydają swój pierwszy singiel „Sublime Eternal Love” z nadchodzącego albumu „Cellophane Memories”, który zostanie wydany nakładem Sacred Bones Records.

Singielowi towarzyszy imponujący teledysk w reżyserii Davida Lyncha. Niemal duchowe w tonie i nastroju, bujne organy syntezatorowe otaczają słuchacza emocjonalną i niebiańską, wznoszącą się muzyczną atmosferą. Linie wokalne Chrystabell nakładają się i przeplatają, tworząc dźwiękowy miraż delikatnego, ciepłego wokalu. Uczucie, jakie wywołuje ta piosenka, wciąga i niesie, niezmiennie w swoim prostym, ale głęboko poruszającym tonie. Artystycznie minimalistyczny i hipnotycznie urzekający teledysk do „Sublime Eternal Love” niemal odzwierciedla uwolnienie od życzliwej siły wyższej i podziw dla przesłania miłości i nadziei, jakie niesie. W ciemnym pokoju światła stroboskopowe oświetlają podobiznę Chrystabell, która uśmiecha się do widza. Na tym samym obrazie jest przedstawiana jako trzy różne wersje siebie, każda śpiewająca inną kwestię i harmonizująca z pozostałymi dwoma. Pod koniec filmu szybko mijają szare chmury, odzwierciedlając transowy charakter obrazów i muzyki.

Początki albumu Chrystabell i Davida Lyncha „Cellophane Memories” sięgają wizji, którą David miał podczas nocnego spaceru przez las porośnięty wysokimi drzewami, nad których szczytami dostrzegł jasne światło. Jak pamięta, światło zamieniło się w dźwięk głosu Chrystabell i ujawniło mu sekret. Współpraca Chrystabell i Davida rozwinęła się z tajemniczych zbieżności światła i dźwięku, dnia i nocy, gwiaździstego nieba i czarnego lasu. W przypadku „Cellophane Memories” oboje podróżowali przez różne portale. Odpowiednio, akcja wielu piosenek rozgrywa się w bajkowych lasach, na szczytach gór, w basenach, na ciemnych autostradach i w ciemnych sypialniach. Są to miejsca samotności i romantyzmu, rodzaj wysublimowanych krajobrazów, po których ludzie często wędrują samotnie w poszukiwaniu zagubionej kochanki. Ale są też bezkształtne atmosfery kolorów, pogody i oddechu: błękitne i białe niebo, czerwone róże, ciemniejące chmury burzowe, wirujące wiatry i letnie zapachy, które szybko zanurzają podróżnika w nadprzyrodzonych doznaniach z innych światów. Czas jest zmienną istotą w piosenkach Chrystabell i Davida Lyncha. Bohaterowie to niewiele więcej niż dziwne szkice codziennych melodramatów tamtych czasów: ludzie przychodzą i odchodzą jako obcy, nieznajomi popadają w rozpacz i miłość, kochankowie rozstają się na rozdrożu i ponownie spotykają się we śnie. W tym kwantowym poranku życia codziennego każda postać jest zarówno gwiazdą, jak i dodatkiem w tle. Czasowe próby i udręki pojawiają się raz po raz w wokalu Chrystabell, który wyłania się warstwami harmonii, rozpływa się i zapętla. Nakładają się na nie David i orkiestra smyczkowa zmarłego kompozytora Angelo Badalamentiego, inspirowana leśną samotnością, charakterystycznymi glissandami gitarowymi i chmurami pogłosu, których melodie oddają wrażenie, jakby czas zatrzymał się na pierwszy pocałunek.

Podobnie jak większość poprzednich prac Chrystabella i Davida, „Cellophane Memories” przywraca nas do głównego pytania: czym jest tajemnica? Niestety zagadka pozostaje nierozwiązana. Ale każda zagadka zawiera fragmenty opisanych powyżej idei i uczuć: odejście i powrót, krajobraz, atmosfera i oddech, wywrócone do góry nogami mechanizmy czasu, wspomnienia przeszłości, odległe światło wyłaniające się z ciemność świeci, muzyka w ciszy, miłość.

Tracklisting:

LP

1 She Knew
2 The Sky Falls
3 You Know The Rest
4 So Much Love
5 Two Lovers Kiss
6 The Answers To The Questions
7 With Small Animals
8 Reflections In A Blade
9 Dance Of Light
10 Sublime Eternal Love