Ingetogen en stijlvol gestileerd art deco beeld van een baadster. Gepatineerd en gevernist gipsen beeld, gesigneerd op de voet. Rond 1925.

Jan Anteunis werd geboren te Gent op 29 maart 1896. Hij
voelde zich al vroeg aangetrokken tot de kunst, en begon
tekenlessen te volgen aan de Gentse Academie. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 vluchtte hij met
zijn jongere broer naar Engeland, waar hij in de University 
School  of  Arts te Liverpool een artistieke opleiding volgde.
Zijn aanleg voor beeldhouwen werd er opgemerkt door zijn
leraar, de Engelse beeldhouwer Richard Allen. Na de wapenstilstand van 1918 keerde Anteunis terug naar België en
schreef hij zich in aan de Gentse Academie. Hij werd er leerling van Geo Verbanck en Felix Metdepenninghen en behaalde
verschillende prijzen in het tekenen en beeldhouwen. Reeds
toen kwam hij sterk onder de indruk van het werk van zijn
stadsgenoot Georges Minne. 

De eerste jaren bleef zijn weergave natuurgetrouw en academisch, maar vanaf circa
1926 kregen zijn creaties stilaan een eigen karakter en ontpopte Anteunis zich tot een
gevoelige en impulsieve kunstenaar die streefde naar vormschoonheid, een verfijnde
lijn en elegantie. Zijn vrije scheppingen waren nu eens van een religieus-filosofische
inspiratie en dan weer een hymne aan de vrouwelijke schoonheid en aan het moederschap. Zelf verklaarde hij dikwijls dat zijn beelden bezield waren door de muziek
waarvan hij zeer veel hield. Bij zijn talrijke beelden van slanke danseressen, waarin
hij een buitengewone gevoeligheid wist te koppelen aan een levendige vormschoonheid, komt dit aspect sprekend tot uiting.