Terwijl de rijken pronken met hun kostbaarheden en hun eindeloze geld en privileges, blijven de minder fortuinlijken achter om plannen te smeden hoe ze er een beetje van af kunnen romen. Jij bent niet rijk. Jij noemt je eerzame beroep ‘welvaartsherverdeling’ — of in gewone mensentaal: inbraak. Al klinkt ‘inbraak’ wel erg hard — gewoon een beetje grabbelen dan. En daar ben je verdomd goed in. Helaas geldt dat ook voor je ‘vrienden’.

Elke beurt wordt één speler (inbreker) het meesterbrein, dat een perfecte, onfeilbare kraak beraamt. Intussen proberen de andere inbrekers in de stad te raden waar de inbraak zal plaatsvinden. Als het meesterbrein er alleen weet te komen, pakt hij alle kostbaarheden op die locatie voor zichzelf. Maar als de andere inbrekers goed raden en op de juiste plek opduiken, kunnen ze een deel van de buit van de kraak van het meesterbrein afsnoepen.

De speler die de meeste kostbaarheden steelt en verkoopt — en dus de meeste welvaart ‘herverdeelt’ — is de winnaar.