Piet Mondrian’ın Place de la Concorde eseri, Paris’teki meydanı doğrudan betimlemek yerine renkli şeritler ve siyah çizgilerle kurulan soyut bir düzen üzerinden ele alır. Kompozisyon, farklı yönlere uzanan çizgisel elemanların yüzeyde oluşturduğu ritmik bir yapı sunar.

Geç dönemine ait bu çalışma, De Stijl yaklaşımının daha dinamik bir yorumunu yansıtır. Bant benzeri renk alanları ve açık zemin, hareket hissi oluşturan dengeli bir kurgu yaratır.

Modern ve minimal iç mekânlarda grafik ve ritmik bir vurgu olarak konumlanır.