Jean-Auguste-Dominique Ingres’in Atölyede Söyledikleri: Notlar ve Düşünceler adlı kitabı, 19. yüzyıl Neo-Klasik resminin en etkili isimlerinden birinin atölye ortamında öğrencilerine yaptığı uyarılardan, sanat, sanatçı, müzik ve tiyatro üzerine kendisi için tuttuğu notlardan ve yakın çevresine söylediği sözlerden derlenmiştir. Kitap, yalnızca bir ressamın düşüncelerini değil, aynı zamanda bir sanat anlayışının temel ilkelerini de görünür kılar.

Ingres, sanatsal üretimin sağlam bir temele dayanması gerektiğini ısrarla vurgular. Onun için desen, resmin ön koşuludur: “Resim yapmadan önce uzun uzun desen yapın. Sağlam bir temele dayanırsa binanız, rahat yatıp uyursunuz.” Çizmek, resmetmek ve özellikle taklit etmek, sanatçının doğayı ve biçimi anlamasının vazgeçilmez yollarıdır. “Çiz, resmet, daha çok da taklit et, ölü doğa bile olsa yap bunu. Doğanın her taklit edilen parçası bir eserdir ve bu taklit ile ulaşılır sanata.”

Kitap boyunca Ingres’in estetik tercihleri ve referans dünyası da açıkça hissedilir. Resimde Raffaello’ya ve klasik geleneğe duyduğu hayranlık, antik Yunan’a olan bağlılığı ve müzikte Gluck, Mozart ve Haydn gibi isimlere verdiği önem, sanatın farklı disiplinleri arasında kurduğu bütüncül bakışı ortaya koyar. Atölyede Söyledikleri, usta-çırak ilişkisini, geleneksel sanat eğitimini ve disiplinli çalışmanın değerini anlamak isteyenler için zamansız bir kaynak niteliği taşır.