Bu kitap, kendisinin yetmişli yıllarda, camilerde verdiği Cuma hutbelerinin bir kısmını içermektedir.

60 ihtilali ile 12 Eylül arası, yitik ve karanlık bir ‘ara dönem’ olarak nitelendirilir. Hocaefendi’nin kitapta yer alan hutbeleri de işte bu döneme denk gelmektedir. Hutbelerin içeriğini tam olarak anlayabilmek için dönemin şartlarını bilmek gerekir.

27 Mayıs 1960 ihtilaliyle birlikte Türkiye’de karanlık bir dönem başlamıştı. Bu karanlık dönem yavaş yavaş aydınlanıp demokrasi ve insan hakları alanlarında çeşitli adımlar atılırken bu sefer de 12 Mart 1971 muhtırası yaşandı. Askerlerin, sivil hükumete müdahalesi sonucunda hürriyet gömleği tekrardan daraldı. Ardından gelen 12 Eylül 1980 darbesi ise tabiri caizse bütün kazanımları yerle bir etti.

Yetmişli yıllar, Kıbrıs bunalımının, 15-16 Haziran olaylarının, Kanlı 1 Mayıs’ın, Maraş Katliamı’nın yaşandığı yıllardı.

Bu yıllar, Türkiye’nin 70 sente bile muhtaç olduğu yıllardı. Ülke ihracat yapamıyor, elde döviz olmayınca da en zaruri ihtiyaçlar bile karşılanamıyordu. Tüpgaz kuyrukları, yağ kuyrukları, ekmek kuyrukları, şeker kuyrukları bu yıllarda yaşanmıştı.

Yine bu yıllarda mahalle mahalle kurtarılmış bölgeler vardı. Şehirler, mahalleler, sokaklar ‘siyaseten’ bölünmüştü. Bir sürü sol fraksiyon türemişti. Bazı günler sokağa çıkmak, okula gitmek cesaret isterdi. Sokaklar silahlı çatışmalardan geçilmiyor, sıradanlaşan çatışmalarda ülkenin çiçeği burnunda delikanlıları bir hiç uğruna hayatlarını kaybediyorlardı.

Ιşte bu yıllarda Hocaefendi, insanları etkileyip topluma yön verebilmek için büyük gayret sarf etmiş, sadece camilerdeki vaaz ve sohbetlerle yetinmemiş, irşat ve tebliğ adına her fırsat ve ortamı değerlendirmiştir.

Tam istifade etme adına kitabı okurken bu tarihi arka planı da göz önünde bulundurmanızı hatırlatıyor ve sizi Hocaefendi’nin o coşkun hutbeleriyle başbaşa bırakıyoruz.