Nazmi Ziya Güran 1881-1937

Sonbahar

Eski Türkçe imzalı, 1919 tarihli
Tuval üzerine yağlıboya
62 x 48 cm
Literatür

İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi
Bedri Rahmi “Nazmi Ziya” 1937

Nazmi Ziya Güran
Nazmi Ziya ilk özel dersini Hoca Ali Rıza’dan aldı. 1902’de Sanay-i Nefise’ye girdi. Valery, Warnia ve Oskan Efendi atölyelerinde çalıştı. Mezun olduktan sonra Fransa’ya gitti. Bir süre Academia Julien’de Marcel Bachet ve Royer’in hocalık ettiği atölyeye devam etti. 1908-1918 yılları arasında, Paris’te Carmon Atölyesinde çalıştı. Paris’te büyük resim çalkantılarının yaşandığı bu dönemde sanatçı bir önceki akıma, daha açık bir deyişle empresyonizme sadık kaldı. Gerek Paris’te, gerek yurda dönüşünde İstanbul’da gerçekleştirdiği resimlerle bu ekolün Türkiye’deki en önemli temsilcilerinden biri oldu. Nazmi Ziya 19. yüzyılın son çeyreğine çekicilik ve gizem kazandıran bir kuşağın, Fransız izlenimcilerinin macerasını, bütün söylemlerini benimseyerek yaşamın amacı ve anlamı haline getirdi. İzlenimcilere özgü bir yaşam biçimini benimseyerek doğaya onlar gibi yaklaştı. Ama araştırıcı olmanın gerekliliğine de inanırdı. Bazen her şey, deniz, dağlar, bulutlar, toprak, yani mavi, mor, yeşil, sarı, yakıcı güneş altında eriyip silinmiş gibi gösterilirken, bazı küçük boyutlu çalışmalarında her şey asıl rengiyle pırıl pırıl ortaya çıkardı. İstanbul’un bir çok köşesini kendisine konu edindi. Resimlerindeki İstanbul atmosferine buğulu bir görünüm hakimdir. Nazmi Ziya, manzara türüne olan büyük eğiliminin yanı sıra, konulu düzenlemeler yapmaya da çalıştı ve bunların halkın daha rahat anlayacağı biçimde olmasına önem verdi.