Wassily Kandinsky’nin 1913 tarihli Composition VII (Study 2) eseri, yoğun çizgisel hareketler ve birbirine karışan renk alanlarıyla kurgulanmış çok katmanlı bir soyut kompozisyon sunar. Formlar belirli bir merkez etrafında değil, yüzey boyunca dağınık bir ritim içinde yer alır.

Erken soyut döneminin en yoğun örneklerinden biri olarak, çizgi ve rengin eş zamanlı bir ifade dili oluşturduğu bir yapı sergiler. Dinamik karşıtlıklar ve akışkan geçişler, kompozisyona güçlü bir görsel gerilim kazandırır.

Modern ve çağdaş iç mekânlarda etkileyici ve odak noktası oluşturan duvar düzenlemelerine uyum sağlar.