Henri Rousseau’nun 1905 tarihli The Hungry Lion Throws Itself on the Antelope eseri, yoğun tropik bitki örtüsü içinde avına atılan bir aslanın sahnesini merkezde kurgular. Çevrede yer alan diğer hayvan figürleri ve sık bitki katmanları, kompozisyona gerilimli ve kapalı bir yapı kazandırır.

Naif sanatın karakteristik dili, düz renk alanları, belirgin konturlar ve dekoratif tekrarlarla tanımlanır. Perspektif sadeleştirilmiş, derinlik yerine yüzey etkisi ve ritim öne çıkarılmıştır.

Dramatik sahne yapısıyla oturma alanı veya çalışma odasında güçlü bir görsel odak oluşturur.