On üç yıllık bir çalışmanın ürünü olan Modern Mimarlık ve Şehircilik Tarihi (1800–1991), tarih, teknoloji, sosyoloji ve estetik gibi alanların iç içe geçtiği çetrefil bir konuda, yaklaşık iki asırlık bir zaman dilimini kapsayan kapsamlı bir sentez sunar. Yazar Michel Ragon, sanayi devrimi öncesinde bir düzenleme sanatı olarak ele alınan şehircilik anlayışının geçirdiği dönüşümleri; şehirli işçi sınıfının doğuşunu ve konut sorunlarını tarihsel bağlamı içinde inceler. Modern şehircilik düşüncesinin, sanayi uygarlığıyla birlikte ortaya çıkan büyüme krizine çözüm üretme çabası içinde nasıl şekillendiği ayrıntılı biçimde ele alınır.

Mimarlık ile şehircilik arasındaki ayrılmaz ilişki fikrinden hareketle kaleme alınan eserde, metal ve betonarme gibi yeni yapı malzemelerinin kullanımıyla ortaya çıkan estetik ve mimari yöntemler ele alınır. Walter Gropius, Mies van der Rohe ve Le Corbusier gibi kuramcı mimarların yaklaşımları; Bauhaus, işlevselcilik ve Uluslararası Üslup gibi önemli akımlar, proje ve uygulamalarıyla birlikte değerlendirilir. Kronolojik tablolar, fotoğraflar ve çizimlerle zenginleştirilen kitap; Barselona, Moskova, Viyana, Chicago, Paris ve Brasilia gibi şehirlerde mimarlık ve şehircilik serüvenlerini, başarıları ve başarısızlıklarıyla birlikte gözler önüne serer.