Forest, doğayı yalnızca bir arka plan değil, yaşayan bir bilinç olarak ele alır.
Ağaçların arasında yükselen figür, ritüel hissi taşıyan bir sahnenin merkezinde durur. Onu çevreleyen karakterler, ormanın döngüsüne eşlik eden sessiz tanıklar gibidir.
Suya yerleştirilmiş sarı ördekler, tuhaf ama tanıdık bir mizah duygusu yaratırken; bitkiler, gece gökyüzü ve tekrar eden figürler anlatıyı katmanlandırır.
Elif Sezgin’in özgün görsel dili, masalsı ile tekinsizi aynı anda hissettirir.
Forest, duvarda sakin ama güçlü bir atmosfer kuran, bakıldıkça yeni detaylar sunan bir illüstrasyondur.