Balkanlar'dan Dönüş Kitap Açıklaması: On beş gün çabuk geçmişti. İzinli geldiği Çanakkale'deki birliğine dönüyordu. Serbest kalan on altı tümen sırayla diğer cephelere sevk ediliyorlardı. Kendi tümeni de Bağdat cephesine intikal edecekti.Avlunun porta kapısının eşiğinde duruyorlardı. Kucağında bir kız ve eteklerine yapışmış üç oğlan çocuğuyla bir kadın, karşılarında onlara veda etmekte olan genç adama soran gözlerle bakıyorlardı.Kadın, yünden dokunmuş kahverengi yeldirmesini aralayarak "Bizi kime emanet ediyor da gidiyorsun?" dedi titreyen sesiyle. Genç adam ne cevap vereceğini bir an düşündü ve sonra karısına, çocuklarına şefkat ile bakarak "Sizi avludaki şu armut ağacına emanet ediyorum." dedi. Sözlerinde gizli bir sitem vardı.Onlar nereden bileceklerdi ki bu onun son sözleriydi ve bir daha hiç dönmeyecekti.Hüsmen, Tuna boylarından kopup gelen, Anadolu bozkırlarını aşan, selin önüne katılmış kuru bir dal parçasıydı. Çağlayan selin içindeki hercümerç ile sürüklenip gitti, ovalar, dağlar aştı